|
دميكليس: از حذف شدن مي ترسم بيم و اميد براي آرژانتين و مارادونا

22 امتياز از 16 بازي و مكان پنجمي كه چندان هم مطمئن و قطعي به نظر نمي رسد، باعث شده تا "دست خدا" و آلبي سلسته در آستانه از دست دادن جام جهاني نوزدهم فوتبال باشند.
به گزارش خبرگزاري دانشجويان ايران (ايسنا)، مارادونا و سربازانش هفتهاي پر التهاب و تنش را پيش رو دارند. نخست بازي خانگي شنبه برابر پروي قعر نشين در بوينس آيرس و سپس ديدار سرنوشت ساز برابر اروگوئهي مدعي در مونته ويدئو. سرنوشت حضور قهرمان جام هاي جهاني 1978 و 1986 تا حدود زيادي به اين دو مسابقه بستگي دارد. آيا آرژانتين كه از جام جهاني 1970 تا كنون در بزرگ ترين رخداد فوتبالي جهان حضور داشته، با مارادوناي افسانهايش نمي تواند در آفريقاي جنوبي حاضر شود؟ آيا داستان مارادونا – آرژانتين تنها يك سال و اندي دوام خواهد داشت؟
ديگو آرماندو مارادونا به كناره گيري از مربيگري در تيم ملي كشورش فكر مي كند؛ خواه شاگردانش مسافر قاره سياه بشوند يا نشوند. سرمربي تيم ملي آرژانتين كه اين روزها با فشار و انتقادهاي فراواني رو به روست، مي گويد، در پايان رقابت هاي مقدماتي جام جهاني 2010 آفريقاي جنوبي درباره شرايطش براي ادامه كار در تيم ملي آرژانتين با سران فوتبال اين كشور گفت و گو خواهد كرد. او از اين كه پابلو زابالتا، بازيكنش براي منچسترسيتي بازي و خودش را مصدوم كرده، به شدت عصباني است. بهترين بازيكن جام جهاني 1986 مكزيك گفت: "ما دو مسابقه دشوار در راه جام جهاني را در پيش رو داريم. آسيب ديدگي او بسيار دردناك و ناراحت كننده است. با اين ترتيب نمي شود كار كرد." او كه روزگاري نماد فوتبال و حتي كشورش شناخته ميشد، اكنون با سرسختي هاي زيادي رو به روست. روزهايي تلخ تر از آن چه تاكنون بر سرش آمده. در ناپولي و در آمريكا در جام جهاني 1994. سياه تر از محروميتي كه در روزهاي اوج فوتبال گريبانگيرش شد. همان محروميتي كه باور بسياري تاوان حذف ايتاليا از جام جهاني 1990 در نيمه نهايي بود. محروميتي كه ستاره را به تاريكي برد. تاريكي كه ديگر نتوانست از دستش خلاص شود. حالا همه با او لجبازي مي كنند. بازي را به جاي "روساريو"ي مورد نظر او در "بوينس آيرس" برگزار مي كنند و در سفر به ايتاليا براي درمان اضافه وزنش هم گوشواره هايش را به بهانه عدم تسويه حساب مالياتي از روزهاي حضور در ناپولي از گوش هايش در مي آورند. حالا اين مارادوناي پريشان كه حتي تابوت مرگش را نيز آماده كرده اند، بايد با كدام روحيه سربازانش را براي نبرد مرگ و زندگي به پيكار پرو و اروگوئه بفرستد، كسي نمي داند. مارادونايي كه آسيب ديدگي زابالتا را به خاطر سهل انگاري كارلوس بيلاردويي مي داند كه مانع نشد تا اين بازيكن براي سيتي به ميدان نرود. و يا حتي كارلوس توسي كه با بازي براي سيتي ديرهنگام به آرژانتين سفر كرد. مارادونا گلايه كنان مي گويد: "زماني كه گروندونا مربيگري در تيم ملي آرژانتين را به من پيشنهاد كرد، خوشبخت ترين انسان روي زمين بودم، اما پس از آن اتفاق هايي رخ دادند كه هيچ از آنها خوشم نمي آمد."
مارادونا البته در اين ميان حامياني هم دارد و تنهاي تنها هم نيست. از خورخه والدانو، همبازي اش در جام جهاني 1986 مكزيك گرفته تا بازيكنانش همانند گونسالو هيگوآين، خوان سباستين ورون و يا مارتين دميكليس به پشتيباني از "دست خدا" پرداخته اند. والدانو، مدير ورزشي اين روزهاي رئال مادريد مي گويد: "او اكنون با چالشي بياندازه بزرگ روبهروست و بايد آرژانتين را به جام جهاني ببرد. اين دو بازي بسيار دشوار خواهد بود اما، بر اين باورم كه او با تيم ملي آرژانتين از پس اين مشكل برميآيد. او سپس در جام جهاني هم به همه نشان خواهد داد كه بهترين مربي دنيا هم هست." هيگواين، مهاجم 21 ساله رئالي ها هم مي گويد، آرزويي جز راهيابي مستقيم آرژانتين به جام جهاني 2010 ندارد و قول مي دهد كه براي تحقق اين آرزو تمام توانش را به كار گيرد. او خودش را ناجي معرفي نمي كند، اما به ماركا مي گويد كه مي خواهد ياريگر آرژانتين براي رسيدن به جام جهاني باشد.
مارتين دميكليس، آرژانتيني بايرن مونيخ هم مي گويد: "اكنون زماني است كه ما آرژانتيني ها بايد شخصيت مان را نشان دهيم. به حذف از رقابت هاي انتخابي فكر نمي كنم، اما از آن مي ترسم."
|